Vinesh Phogat: ਟਵਿੱਟਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਸਾਂਝੀ
Vinesh Phogat: ਵਿਨੇਸ਼ ਫੋਗਾਟ ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਪੈਰਿਸ ਓਲੰਪਿਕ 2024 ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ 50 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਅਯੋਗ ਹੋਣ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਚੁੱਪੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਸਟਾਰ ਪਹਿਲਵਾਨ ਨੇ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਰਚਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸੀ। ਪਰ 7 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਫਾਈਨਲ ਮੈਚ ਦੀ ਸਵੇਰ ਵਿਨੇਸ਼ ਦਾ ਭਾਰ 50 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਧ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਯੋਗ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਓਲੰਪਿਕ ਸੰਘ (IOA) ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਲਈ ਕੋਰਟ ਆਫ ਆਰਬਿਟਰੇਸ਼ਨ ਫਾਰ ਸਪੋਰਟ (CAS) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉੱਥੋਂ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਮਿਲੀ। ਵਿਨੇਸ਼ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਵੀ ਅਯੋਗ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਨੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਐਕਸ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਪੋਸਟ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਲੰਬੀ ਚੁੱਪ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਵਿਨੇਸ਼ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੈਰਿਸ ਓਲੰਪਿਕ ਉਸ ਲਈ ਵੱਡਾ ਮੌਕਾ ਕਿਉਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੀ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਨੇਸ਼ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕੇ।
ਵਿਨੇਸ਼ ਨੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ। ਵਿਨੇਸ਼ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ''ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਮੈਂ ਭਾਰਤ 'ਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਾਡੇ ਭਾਰਤੀ ਝੰਡੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ 28 ਮਈ 2023 ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭਾਰਤੀ ਝੰਡੇ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਝੰਡੇ ’ਤੇ ਕੀ ਗੁਜ਼ਰੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ’ਤੇ ਕੀ ਗੁਜ਼ਰੀ ਇਸ ਦਾ ਠੀਕ ਠੀਕ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ। "ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ।"
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਅੱਗੇ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵਿਨੇਸ਼ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਕਹਿਣ ਅਤੇ ਦੱਸਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ ਪਰ ਸ਼ਬਦ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਸਹੀ ਲੱਗੇਗਾ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਬੋਲਾਂਗੀ। 6 ਅਗਸਤ ਦੀ ਰਾਤ ਅਤੇ 7 ਅਗਸਤ ਦੀ ਸਵੇਰ, ਮੈਂ ਬਸ ਇੰਨਾ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕੀਆਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਮਰਪਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਘੜੀ ਰੁਕ ਗਈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।"
ਵਿਨੇਸ਼ ਨੇ ਅੱਗੇ ਲਿਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਟੀਮ, ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਭਾਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਟੀਚੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸੀਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਹ ਅਧੂਰਾ ਹੈ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਝ ਨਾ ਕੁੱਝ ਕਮੀ ਹਮੇਸ਼ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫਿਰ ਕਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਰਗੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ। ਸ਼ਾਇਦ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਨੂੰ 2032 ਤੱਕ ਖੇਲਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇਗੀ। ਮੈਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਸਫਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਲੇਕਿਨ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਹੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗਾ।
