ਨੇਤਰਹੀਣ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਾਤਾ ਲੋਕਾਂ ਘਰੋਂ ਮੰਗ ਕੇ ਕਰ ਰਹੀ ਗੁਜ਼ਾਰਾ

ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ: ਨਸ਼ੇ ਕਾਰਨ 10 ਮਹੀਨਿਆਂ 'ਚ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇਤਰਹੀਣ ਮਾਂ ਦੇ 4 ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਮਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮਾਂ ਤਾਜੋ (70) ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਤਸਵੀਰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ  ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਮਾਂ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਨੇਤਰਹੀਣ ਧੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮੰਗ ਕੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਨੀ ਬੇਵੱਸ ਕਿ ਉਹ ਕੰਧਾਂ ਫੜ ਕੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜੋ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ: ਜਲੰਧਰ: ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਪਲਟਿਆ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਟਰੱਕ, ਗੰਨਮੈਨ ਦੀ ਹੋਈ ਮੌਤ 

ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਭੋਲਾ ਉਮਰ 50 ਸਾਲ 3 ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ। ਸੁਖਦੇਵ (48) ਦੇ 4 ਬੱਚੇ ਸਨ। ਕਮਲਜੀਤ (46) ਇੱਕ ਧੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਲਵਿੰਦਰ (44) ਅਣਵਿਆਹਿਆ ਸੀ। ਚਾਰੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਘਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਵੀਨਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਰੀਬ 10 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 4 ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਕਿ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 2020 ਵਿਚ 6 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਕਮਲਜੀਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੋਲਾ, ਫਿਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਦੀ 10 ਸਤੰਬਰ 2020 ਨੂੰ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਕੁਆਰੀ ਧੀ ਵੀਨਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ। ਮੈਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਮਾੜਾ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ। ਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਪਰ ਦੁਨੀਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ: ਪਟਿਆਲਾ: ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ’ਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਆ ਰਹੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਨਾਲੇ ’ਚ ਡਿੱਗਾ ਆਟੋ

ਮਾਤਾ ਨੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੰਦੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਂਦੀ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੜਫ ਕੇ ਮਰਨ ਨਾ ਛੱਡਦੇ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਹੁਣ ਅਸਲੀ ਹਨੇਰਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰ ਦਿਨ ਲੰਘਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਾਬ ਨੇ ਘਰ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦਿਤਾ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਪੇਕੇ ਘਰ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ। 3 ਧੀਆਂ ਵਿਆਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਹਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਕਦੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਪਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਢਿੱਡ ਭਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਰੋਟੀ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਕੋਈ ਆਗੂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਈ ਮਦਦ ਭੇਜੀ। ਮਕਾਨ ਦੀ ਛੱਤ ਵੀ ਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਢੱਕਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਅੱਜ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹੀ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕੀ। ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।