ਰਾਹਤ ਕੈਂਪਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਅਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤਣ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ
ਇੰਫਾਲ: ਮਨੀਪੁਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਇੰਫਾਲ ਦੇ ਨਿਊ ਲੈਂਬੁਲੇਨ ਇਲਾਕੇ ’ਚ ਐਤਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਅਣਪਛਾਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਖਾਲੀ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿਤੀ।
ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਫਾਇਰ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਨੇ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅੱਗ ’ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ। ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਤੁਰਤ ਬਾਅਦ ਲੋਕ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ ’ਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੂਬੇ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ’ਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੇ ਭੀੜ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾਉਣ ਲਈ ਅੱਥਰੂ ਗੈਸ ਦੇ ਗੋਲੇ ਛੱਡੇ।
ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਇਕ ਹੋਰ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ’ਚ, ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਭਲਾਈ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਕੇ.ਕੇ. ਰਾਜੋ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਾਇਨਾਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਤਿੰਨ ਹਥਿਆਰ ਖੋਹ ਲਏ ਗਏ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਘਟਨਾ ਇੰਫਾਲ ਪਛਮੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੰਫਾਲ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਅਧੀਨ ਪੈਂਦੇ ਸਗੋਲਬੰਦ ਬਿਜੋਏ ਗੋਵਿੰਦਾ ਖੇਤਰ ’ਚ ਵਾਪਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਦੋ ਏ.ਕੇ. ਸੀਰੀਜ਼ ਰਾਈਫਲਾਂ ਅਤੇ ਇਕ ਕਾਰਬਾਈਨ ਖੋਹ ਲਈ। ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਪੁਲੀਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਬਰਾਮਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ’ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਕਈ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਨੀਪੁਰ ’ਚ ਤੰਗ ਅਸਥਾਈ ਰਾਹਤ ਕੈਂਪਾਂ ’ਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਲੋਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਹੱਲ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਸਕਣ ਕਿਉਂਕਿ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹਿੰਸਾ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਚੋਂ ਕੁਝ ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਅਸਥਾਈ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ ’ਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਪ੍ਰੀਫੈਬਰੀਕੇਟਿਡ ਹਾਊਸਿੰਗ ਯੂਨਿਟਾਂ ’ਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਣਗੇ।
ਇੰਫਾਲ ਪੂਰਬੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਕਰਮਪੇਟ ’ਚ ਆਈਡੀਲ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ ’ਚ ਸਥਾਪਤ ਅਸਥਾਈ ਥੋਂਦਾਜੂ ਕੇਂਦਰ ਰਾਹਤ ਕੈਂਪ ਦੇ ਕੁਝ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘‘ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਇਸ ਭਰੋਸੇ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦਾ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।’’
ਭਾਰਤ-ਮਿਆਂਮਾਰ ਸਰਹੱਦ ’ਤੇ ਮੋਰੇਹ ਕਸਬੇ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਸਾਂਤਾਂਬੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘‘ਸਾਨੂੰ ਰਾਹਤ ਕੈਂਪਾਂ ’ਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਦੋਂ ਤਕ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗੇ? ਅਸੀਂ ਅਪਣਾ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਇਨਸਾਫ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।’’
ਚੂਰਾਚੰਦਰਪੁਰ ਦੀ ਨਗਾਥੋਬੀ (24) ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਅਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ‘ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਹਾਲਾਤ’ ਵਿਚ ਰਾਹਤ ਕੈਂਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ‘‘ਮੇਰਾ ਛੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ’ਚ ਪਤੀ, ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੱਚਾ, ਸਹੁਰਾ, ਸੱਸ ਅਤੇ ਨਨਾਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।’’ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਰਾਹਤ ਕੈਂਪ ’ਚ ਹਨ। 3 ਮਈ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਘਰ ਸਾੜ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜਣ ਸਮੇਂ ਅਸੀਂ ਅਪਣੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕੇ, ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ’ਚ ਸਾਡਾ ਸਭ ਕੁਝ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।’’
