ਦਯਾਰਾਮ ਕੁਸ਼ਵਾਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਿਆਨਵਤੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਉੱਚੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿਚ ਇੱਟਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ : ਦਯਾਰਾਮ ਕੁਸ਼ਵਾਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਿਆਨਵਤੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਉੱਚੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿਚ ਇੱਟਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦਾ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਬੇਟਾ ਉਥੇ ਧੂੜ ਵਿਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਕਾਰਨ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਦਾ ਭਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਤੇ ਪੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ 26 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ 500 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਲਈ ਤੁਰਨ ਲੱਗੇ।
photo
28 ਸਾਲਾ ਦਯਾਰਮ ਨੇ ਆਪਣੇ 5 ਸਾਲ ਦੇ ਬੇਟੇ ਸ਼ਿਵਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਤਕਰੀਬਨ 500 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤਕ ਬਿਠਾਇਆ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਤੁਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਟਰੱਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਫਟ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਟੀਕਾਮਗੜ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਜੁਗਾਇਆ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
photo
ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਯਾਰਾਮ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ।ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਤੁਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਇਆ, ਦਯਾਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ 7 ਸਾਲ ਦੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਗਏ ਸੀ।
photo
ਦਯਾਰਾਮ ਦਾ ਪਿੰਡ ਵਿਚ 2 ਕਮਰਿਆਂ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਕਾਨ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਇਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪੋਸਟਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ -' ਮੈਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਵਾਪਸ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਸਨ।
photo
ਦਯਾਰਾਮ ਨੇ ਰੋਇਟਰਜ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ- ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਪੈਸਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਇਹ ਸਾਡਾ ਘਰ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਦਯਾਰਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਜੋ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ ਡਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲਾਗ ਫੈਲਾਵਾਂਗੇ।
ਦਯਾਰਮ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰੋਨਾ ਵਿਸ਼ਾਣੂ ਦੁਖਾਂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਇਕ ਬਾਹਰੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਦਯਾਰਾਮ, ਗਿਆਨਵਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਕਣਕ ਦੀ ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੱਧੀ ਟਨ ਕਣਕ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ 50 ਕਿੱਲੋ ਕਣਕ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਲਈ ਆਲੂ ਹਨ ਪਰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਆਲੂ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਹੀ ਜੀਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, ਦਯਾਰਾਮ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 8 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਬਚਤ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਇਹ ਪੈਸੇ ਘਰ ਭੇਜਦੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਅਤੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ। ਦਯਾਰਾਮ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਲੋਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 3 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਿਆਜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੈਸਾ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
Punjabi News ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਰ ਅਪਡੇਟ ਲਗਾਤਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ Facebook ਤੇ ਲਾਈਕ Twitter ਤੇ follow ਕਰੋ।
